|
U okviru drop-in centra Sigurnog pulsa mladih od sada možete koristiti i usluge psihološkinje,
koja je dugogodišnjim radom sa GLBT (gay-lesbian-bisex-trans-intersex-queer)
populacijom senzibilisala te prilagodila pogled psihosocijalne podrške ovoj posebno
osetljivoj grupi.
Razgovori sa psihološkinjom se unapred zakazuju putem našeg sajta (sekcija
O psihoterapiji
Psihoterapija predstavlja proces unapređenja mentalnog i fizičkog zdravlja, kao i pružanje
emotivne podrške putem razgovora sa za to obučenim licem – psihoterapeutom. Istovremeno
to je i proces unapređivanja kvaliteta života i pospešivanja razvoja na ličnom, porodičnom i
profesionalnom planu. Tokom psihoterapije, ljudi postaju svesniji svojih problema i poteškoća
te spremniji za suočavanje sa životnim izazovima, razumevanju drugih, za ostvarivanje
bliskosti.
Postoji više tipova psihoterapija uključujući psihoanalizu, psihoterapiju podrške, kratkoročnu
psihoterapiju, savetovanje, vođstvo, grupnu terapiju, porodičnu terapiju od kojih se primarno
koriste verbalne i ekspresivne tehnike u postizanju promene i pozitivnog razvoja ličnosti.
Siguran puls mladih izuzetno poštuje najznačajnije psihoterapijsko etičko
načelo poverljivost i anonimnost. Ono važi kako za terapeuta tako i za klijenta. Sve što
se dešava tokom psihoterapije ne iznosi se van psihoterapijske sobe, sem u slučaju kada je
potrebno uključiti druge stručnjake, a u skladu sa dogovorom između terapeuta i klijenta.
Specifični problemi LGBTIQ populacije*
Dramatični pomak u ciljevima psihoterapije rezultirao je uklanjanjem homoseksualizma sa
liste duševnih poremećaja od strane Američke Psihijatrijske Asocijacije (APA) 1973. godine.
Od 1973. godine objavljuje se novi korpus profesionalne literature o psihoterapiji LGBTIQ
osoba, a baziran je na postavci da je homoseksualnost (suprotno od homoseksualizma)
normalna varijacija seksualne želje i ponašanja.
Međutim, bez obzira na razvoj ovakvih afirmativnih pristupa u psihoterapiji, LGBTIQ osobe
i dalje su pod rizikom da naiđu na negativne reakcije povodom izjašnjavanja sopstvene
seksualnosti i identiteta u okviru psihoterapije. Neprikladne i negativne pretpostavke
postavljene od strane psihoterapeuta o svojim klijentima, a bazirane na seksualnoj
orijentaciji mogu biti odraz zastarelih i nepreciznih informacija, ali isto tako mogu biti rezultat
ličnih predrasuda.
Uspešan rad u psihoterapiji LGBTIQ osoba zahteva prihvatanje, priznavanje i potvrdu
njihovih istopolnih želja, odnosa i identiteta od strane psihoterapeuta za razliku od čestog
poricanja i omalovažavanja od strane roditelja, rođaka i društva. Konačno, psihoterapeut
kao što to čini i sa svakim drugim klijentom, trudi se da zadrži neutralnu poziciju i ne
zastupa nikakav specifičan tip seksualnog ponašanja, ali isto tako prenosi saznanja o stalnom
negativnom uticaju društvenih predrasuda na LGBTIQ osobe.
Podrška, razumevanje i prihvatanje je naročito bitno za posebno osetljivu populaciju.
Pripadnici LGBTIQ populacije danas se sureću sa dodatno otežavajućim problemima kao što
su homofobija, nasilje, nedostatak zdravih uzora i razvojnih modela, „coming out“
proces, povećani rizik od HIV-a i drugih polno prenosivih bolesti.
Pored porodične istorije, gej muškarci se nose sa stanjem malog samopouzdanja i stida.
Često složeni razvoj ličnosti gej muškarca i učenje kako da se nosi sa stresom iz okoline su
glavni faktor koji doprinosti pojavi psihičkih poremećaja. Traumatična iskustva naročito tokom
detinjstva, koja uključuju napuštanje, zapostavljanje ili nasilje, mogu da povećaju šanse za
pojavu depresije i anksioznosti. Čak i neka hronična medicinska stanja kao što su HIV, hepatitis
ili hipotiroidizam mogu da utiču na pojavu depresije. Mnoga istraživanja takođe pokazuju da su
mladi gej ljudi, čiji su roditelji ili hranitelji negativno reagovali kada su saznali seksualnu orijentaciju
svoje dece, skloniji pokušajima samoubistva, teškoj depresiji ili korišćenju droga, u odnosu na one
čiji su roditelji pozitivno odreagovali.
*(Gay-serbia.com)
|
Psihosocijalna podrška
